ΕΡΕΥΝΑ

Τον τελευταίο καιρό -κάπου τριάντα χρόνια για να είμαστε ειλικρινείς- η συχνότερη αναφορά είναι στην κρίση. Βρισκόμαστε στην κρίσιμη φάση των διαπραγματεύσεων, λέει η κυβέρνηση .Το ίδιο και ο πρωθυπουργός που ετοιμάζεται να μετάσχει στην κρίσιμη συνεδρίαση του eurogroup το οποίο συνέρχεται για να εξετάσει την κρισιμότητα των αποφάσεων

Καιρός για κλάδεμα. Τουλάχιστον στα πεδινά της Αιγιάλειας. Τελειώνοντας ο Γενάρης και μπαίνοντας ο Φλεβάρης, παίρνουν φωτιά οι ψαλίδες και τα κλαδευτήρια. Όσο είναι κάτω οι χυμοί των φυτών. Αυτό η εμπειρική γεωπονία το συνδυάζει και με τις φάσεις του φεγγαριού. Για να μη σαπίζουν τα ξύλα ή να μην τα τρώει το σαράκι. Και το πετυχαίνουν. Γίνονται βέβαια και άκαιρα κλαδέματα,

Οι ανάπηροι (με ποσοστό 67%) αποδεδειγμένης αναπηρίας, περνάνε από την τρύπα της βελόνας, επανεξετάζονται και αμφισβητούνται στο πλαίσιο των μέτρων να μη σπαταλάται η δημόσια χορηγία για την περίπτωσή τους, επειδή, τυχόν, ελάχιστοι, συνέβη να πριμοδοτήθηκαν με κάποια ποσοστά ώστε η υπάρχουσα αναπηρία τους να γίνει συντάξιμη. Όπως και να έχει το πράγμα, δεν ήταν αυτοί

Το εορταστικό δωδεκαήμερο πέρασε κι από χτες, κάθε κατεργάρης στη θέση του. Ο όρος δεν έχει την ηθική έννοια της παλιανθρωπιάς, αλλά εκείνη της δουλείας όπου ο αιχμάλωτος των πειρατών και ο δούλος, περίπου ίδιοι, κακοποιός καταδικασμένος να κωπηλατεί στα κάτεργα, έπρεπε να κατεβεί στο αμπάρι του πλοίου και να καθίσει στη θέση του ‘‘ερέτη’’ να πιάσει το κουπί μαζί με τους άλλους