|
Παρασκευή, 25 Δεκέμβριος 2009 11:30 |
|
Τσάι, καφές και αναψυκτικά με τη Χορωδία Αιγίου 1933, στο πλαίσιο μουσικού Χριστουγεννιάτικου προγράμματος με συνοδεία της ορχήστρας της Φιλαρμονικής, στην αίθουσα «Μαργαρίτα» το βράδ
της περασμένης Κυριακής. Δε σχολιάζουμε τη μουσική απόλαυση που πρόσφερε το δίδυμο των σωματείων αυτών, που συστεγάζονται και συμπράττουν, κάτω από τη διοίκηση και μουσική διεύθυνση του Λεωνίδα Χαραλαμπόπουλου. Η εκδήλωση είχε διπλό στόχο. Τόσο να επικοινωνήσει το μουσικό αυτό σύνολο με το κοινό του (που είναι όλο το Αίγιο), όσο δε και να οικονομηθούν κάποιοι πόροι για τις ανάγκες των σωματείων.Δίνεται η ευκαιρία να επανέλθουμε (πάλιν και πολλάκις μέχρι σήμερα) στην ανάγκη να αποκτήσει ο Δήμος τουλάχιστον μια Φιλαρμονική, αν όχι μια Χορωδία ή ένα Ωδείο, που άλλοι Δήμοι μικρότεροι και χωρίς παρελθόν στα καλλιτεχνικά, διατηρούν και διακρίνονται. Από τότε που η Φιλαρμονική μας αποσπάσθηκε από το Δήμο (πρέπει να θυμίσουμε ότι ήταν δημοτική και για την ενίσχυσή της είχε θεσπισθεί με υπουργικές αποφάσεις τέλος επί των εισιτηρίων των ποδοσφαιρικών συναντήσεων και των εισιτηρίων των κινηματογράφων και όσων άλλων παραστάσεων δίδονταν με εισιτήριο στην πόλη) και παρά το ότι απόκτησε στέγη, με τον πομπώδη τίτλο «Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών» κόντεψε, δυο φορές να διαλυθεί. Το κτίριο, δωρεά του δήμου και των απανταχού της γης Αιγιαλέων, με την επίμονη πρωτοβουλία του φιλόμουσου συμπολίτη Γ.Δ. Παναγόπουλου, άλλοτε δραστήριου και αποτελεσματικού δημάρχου, δεν αξιοποιήθηκε για το σκοπό που οικοδομήθηκε. Παρ’ ότι δε η σκηνή και η αίθουσά του είναι λειτουργικότατες, βρίσκονται στο κέντρο της πόλης, δεν είναι στις προτιμήσεις των οργανωτών ερασιτεχνικών καλλιτεχνικών εκδηλώσεων. Με τη δημιουργία της ΔΕΠΑΑ, ο Δήμος αποδυνάμωσε οργανωμένες, σοβαρές, ιδιωτικές πρωτοβουλίες υποκαθιστώντας, όλες με κάποια μπουλούκια (ιδίως το καλοκαίρι) σε ανοιχτούς χώρους για να τέρπονται κυρίως περιφερόμενοι μετανάστες, αφού αυτοί, στην πλειοψηφία τους, γεμίζουν τις καρέκλες.Είναι αλήθεια ότι μια δημοτική μπάντα έχει έξοδα, τα οποία θα μπορούσαν να οικονομηθούν από δημοτικούς πόρους, αν η μπάντα αυτή λειτουργούσε ως επίσημο μουσικό σχολείο και θα ήταν παρούσα σε εκδηλώσεις της πόλης. Κάποτε - λόγω διαφωνίας της διοίκησης της μπάντας με το Δήμο, για οικονομικό θέμα - πραγματοποιήθηκε παρέλαση σε εθνική επέτειο με κάτι βραχνιασμένες κασέτες. Κι όμως αυτή την κατάντια την ανέχτηκε η δημοτική αρχή αλλά και ο άμουσος κόσμος που δεν αντέδρασε. Εν όψει του μητροπολιτικού δήμου, με τον Καποδίστρια ΙΙ , μήπως ανάμεσα στα τόσα προβλήματα και αιτήματα που εκκρεμούν θα μπορούσε να συζητηθεί μεταξύ Δήμου και διοίκησης της Φιλαρμονικής ένας τρόπος δημοτικοποιήσεως της Φιλαρμονικής ή όχι, αλλά να της εξασφαλιστούν οι πόροι ώστε το καλλιτεχνικό μουσικό μας σωματείο να οργανωθεί σε πλατύτερη βάση και να ανεβάσει την καλλιέργεια των μουσικών του επιδόσεων και αποδόσεων; Ο εφησυχασμός της δημοτικής αρχής, ότι καλά είμαστε όπως είμαστε και η παρακμή των μουσικών ενδιαφερόντων, φέρνουν την πόλη και καλλιτεχνικά πίσω. |
