|
Πέμπτη, 24 Ιούνιος 2010 18:28 |
|
Όσα χρόνια και αν καταδικαστούν οι εγκληματίες, από τη στιγμή που είναι διασφαλισμένη η μη εκτέλεσή τους, το γλεντάνε. Άσε που εκπαιδεύονται, όσα χρόνια κλειστούν μέσα, για μετά την αποφυλάκισή τους. Αυτό εννοούν, φαίνεται, ότι η φυλακή είναι σχολείο! Ο ανθρωπιστικός πολιτισμός της δημοκρατίας
, αποδεικνύεται, τελικά, μια επιζήμια τακτική. Τα ειδεχθή εγκλήματα πρέπει να είναι ανταποδοτικά, πέραν της επιεικούς φιλοσοφίας του δικαίου. Και τότε θα μειωθούν αισθητά. Επειδή η ζωή είναι γλυκιά, για όλους ανεξαιρέτως. Για το έγκλημα που συντάραξε την Ελλάδα, τι προβλέπεται ως τιμωρία; Ποινή θανάτου δεν εκτελείται στη χώρα μας. Θάνατοι όμως διαπράττονται, με ευκολία, εν γνώσει της ατιμωρησίας που υπάρχει. Παραθέρισμα στις ελληνικές φυλακές απολαμβάνουν οι πάσης φύσεως εγκληματίες (πλην φυσικά του Πάσαρη ο οποίος εκτίει ειρκτή σε υπόγειες φυλακές της Ρουμανίας- σιδηροδέσμιος και ο οποίος ζητεί κατ’ επανάληψη να μεταφερθεί σε ελληνικές φυλακές για το υπόλοιπο της ποινής του. Κάτι σημαίνει αυτό). Μόνο που, εδώ, οι σουίτες είναι κάπως άβολες και η «διαμονή» σ’ αυτές καθόλου....φιλόξενη, εξ ου και οι πυρκαγιές στα κελιά, οι απεργίες πείνας ή οι στάσεις κρατουμένων, κατά τα πρότυπα μιας, επίσης άρρωστης και αναρχούμενης κοινωνίας, από την οποία προέρχεται η υψηλή παραβατικότητα, εκτός της εισαγόμενης με διάφορα προσχήματα. |
