ΕΡΕΥΝΑ

Πού είσαι νιότη πού ‘ξερα;
πώς διάβηκες; πού πήγες;
 και μ’ άφησες να καρτερώ
στις άχαρες τις ρούγες;

Ήσουνα νιος, τραγούδησες,
 εχόρεψες και ήπιες,
 αγάπησες και έκλαψες
πικρά σε κρύες νύχτες...

Σκέψου κι αυτούς που έφυγαν
χωρίς να δουν φεγγάρι
 μηδέ ν’ ανάψουν σε νυχτιά
του έρωτα λυχνάρι,
χωρίς να νιώσουν σε κορμί
το άγγιγμα, το χάδι;

Τέλης Μακρόπουλος